Vrijwilliger aan het woord: Els

Mijn naam is Els en ik ben sinds kort zorgvrijwilliger bij de thuisondersteuning. Begin dit jaar heb ik de training gedaan en ik heb een paar inzetten achter de rug; twee van korte duur en één langere. Ik heb bewust gekozen voor de thuisondersteuning, ik vind het fijn om bij mensen thuis te komen. In de vertrouwde thuissituatie is er alle ruimte om aan hen en hun verhalen tijd en aandacht te geven. Op een ziekbed komt, denk ik, iemands leven in de meest pure vorm voorbij.
Ik vind het prettig om iets voor een ander te kunnen betekenen, maar ik doe dit vrijwilligerswerk ook voor mezelf. Ik word gevoed door de levensverhalen. Dáár doe ik het ook voor.
Het is fijn om er voor mensen te kunnen zijn: voor de zieke, maar ook voor de eventuele mantelzorger, die even iets voor zichzelf kan doen. Zelf ben ik vier jaar lang mantelzorger geweest voor mijn vader in Friesland. Daardoor weet ik hoe fijn het is om daar hulp bij te krijgen.

Bij de thuisondersteuning maak je zelf afspraken. Dat past beter bij me dan de vaste diensten en taken die bij het vrijwilligerswerk in het hospice horen, ook al is het aanbod aan thuisinzetten soms wisselvallig. In mijn vrijwilligerswerk wil ik graag de ruimte voelen en zelfstandig kunnen werken. Thuisinzetten passen daarom goed bij me.
Als ik ergens mee zit, bel ik Jaël, onze coördinator. Samen met het driemaandelijks overleg met de andere vrijwilligers heb ik daardoor het gevoel ergens bij te horen en voel ik me ondersteund door de organisatie.
Het levenseinde heeft me altijd geïnteresseerd. Waarschijnlijk omdat verlies al vroeg dichtbij was, mijn enige zus overleed jong. De impact van haar overlijden was groot, zeker voor mijn ouders naar wie mijn zorg uitging. Door mijn interesse en deze persoonlijke ervaring heb ik later een uitvaartopleiding gedaan en er ook kort in gewerkt.

Hiervoor was ik tien jaar vrijwilliger bij de Luisterlijn. Luisteren, verhalen horen en er voor een ander zijn, dat is wat ik zoek in het vrijwilligerswerk. Hoe leven mensen hun leven? Wat houden ze vast, wat laten ze los? Bij de SMWO heb ik een cursus ‘Levensverhalen schrijven’ gedaan. Daar heb ik verder niets mee gedaan, maar ik ben er wel vrijwillig coördinator geworden voor het Vrijwilliger Thuis-project. Ik doe intakes bij de hulpvrager en verzorg de kennismakingen met de vrijwilliger. Ook hier kan ik zelf mijn tijd indelen.

Ik ben geboren en getogen in Friesland, heb gestudeerd in Utrecht en kwam door het werk van mijn man in 1987 in Zierikzee terecht. Ik heb onder meer gewerkt in Rotterdam en Vlissingen, heb betaald werk gehad en divers vrijwilligerswerk. Nu is dit aan de beurt en voor nu voelt dit goed.