Vrijwilliger aan het woord: Marianne

Ik ben 35 jaar en sinds 2021 actief als zorgvrijwilliger. Ik meldde me aan als bakvrijwilliger
maar omdat die functie al vervuld was, ging ik na een inwerkperiode aan de slag als
zorgvrijwilliger. Hoewel ik geen zorgachtergrond heb, ontdekte ik al snel dat het werk goed
bij mij past.

De motivatie voor dit vrijwilligerswerk ontstond toen mijn schoonmoeder overleed op een
palliatieve afdeling. Toen zag ik hoe waardevol vrijwilligers zijn voor bewoners én familie.
Dat heeft toen veel indruk gemaakt.

Ik maak mensen graag blij met iets kleins, daar haal ik veel voldoening uit. Zoals een
vaasje bloemen bij de maaltijd neerzetten of een servet op een leuke manier vouwen. Ik
kom graag tegemoet aan wensen en merk dat onze bewoners dat waarderen. Ik voel aan
wat mensen nodig hebben, soms is een blik of handgebaar al genoeg. Door de
verpleegkundige te helpen met de verzorging leer ik mensen echt kennen. Daardoor voel
ik snel aan wat iemand nodig heeft. Ik vind het leuk om veel verschillende mensen te
ontmoeten en te horen van de verhalen en levenservaring die zij meenemen in het
hospice.

Naast mijn werk als administratief medewerker draai ik wekelijks een dienst als
zorgvrijwilliger. Daarnaast verzorg ik de sociale media voor het hospice en ben ik twee jaar
secretaris geweest van de Vrijwilligersraad (VR). Deze vergadert eens in de zes tot acht
weken en twee keer per jaar is er overleg met het bestuur. In de VR ben je een soort ‘oren
en ogen’ van de vrijwilligers.

Ik ben de jongste zorgvrijwilliger in het hospice en als mensen weleens vragen of de
confrontatie met het levenseinde niet moeilijk is, prijs ik de warme en open sfeer in huis.
En voor wie belangstelling heeft, zeg ik: kom naar een open avond, we ontvangen je met
koffie, thee en een glimlach! op mijn plek.

Door dit vrijwilligerswerk sta ik bewuster in het leven. Ik heb geleerd om intenser te
genieten van de kleine dingen. Mensen die ziek zijn, doen dat ook, die leven in het
moment. Eigenlijk moet je daar niet mee wachten tot je ziek bent.
Zolang ik voldoening haal uit dit vrijwilligerswerk, blijf ik dit met liefde doen. Ik voel me hier op mijn plek.